Chociaż zapewne każdy słyszał o tym, iż dramaty wielkich, greckich pisarzy wzięły swój początek z greckiej mitologii, niewiele osób o tym pamięta. Jeśli jednak chcemy dogłębnie zrozumieć historię Antygony czy Edypa warto przed zabraniem się do czytania dramatu sięgnąć po mitologię grecką i zapoznać się z historią rodu Labdakidów. Z pewnością będzie ona bardzo dobrym punktem odniesienia, który pozwoli nam na lepsze poznanie zaprezentowanych przez Sofoklesa opowieści. Dobrym pomysłem może okazać się również przeczytanie mitu o wojnie trojańskiej. Jego znajomość pozwoli nam poznać genezę znanej na całym świecie "Iliady" Homera. Może ona okazać się również pomocna dla fanów historii, których w szczególności interesują dzieje starożytne. Poza tym obraz wojny trojańskiej możemy oglądać w hollywoodzkiej produkcji z Bradem Pittem w roli głównej. Pojawiające się w filmie "Troja" motywy z pewnością odnajdziemy również w micie o wojnie trojańskiej czy "Iliadzie". Zwolennicy Ajschylosa czy Eurypidesa w mitologii greckiej znajdą podwaliny takich dzieł jak "Prometeusz w okowach" czy "Hekabe". Kto po raz pierwszy opublikował mity greckie? Znamy obecnie jednego pisarza, który zebrał mity greckie i rzymskie i zamieścił je w kilku księgach. Owidiusz, rzymski poeta sprzed dwóch tysięcy lat, dokonał niezwykle starannej selekcji i opisu mitów greckich i rzymskich. Jego dzieło pt. Metamorfozy jest do dzisiaj najważniejszym źródłem na temat starożytnych wierzeń Greków i Rzymian. W Polsce fantastycznym zbiorem mitów jest Mitologia autorstwa znakomitego polskiego tłumacza, pisarza i eseisty ze Lwowa Jana Parandowskiego. Książka ta jest czytana przez uczniów różnych szkół a także przez studentów kierunków humanistycznych.
Średniowiecze jest to pewnie okres w zdjęciach historii. Średniowiecze bardzo wiele wniosło do historii ponieważ w tym okresie panował rozkwit nauki, kultury. Życie ówczesnych ludzi znacznie różniło się od tego jakie jest obecnie. Nie było przede wszystkim ustroju demokratycznego tylko panował jeden władca najczęściej dziedziczył on tron i na niego pracowali wszyscy ludzie nawet rycerze. W tym czasie uczty odbywały się bardzo często ponieważ państwa były bardzo bogate. Król nadzorował wszystko z zamku i często nie miał nawet świadomości co do tego co dzieje się u poddanych ponieważ od tego miał własnych ludzi czyli pomocników. Najważniejsze w tym czasie było wojsko ponieważ tylko dzięki niemu można było zdobyć dodatkowe grunty i grabić ludność. Często na zamku odbywały się uczty jak już wspomniałam ale nie tylko ponieważ też i turnieje rycerskie czyli potyczki rycerzy o miano najlepszego było to bardzo emocjonujące doświadczenie. Rycerze nie tylko staczali boje ale też chronili króla ponieważ często powstawały bunty i zamieszki
Rycerz jest to inaczej wojownik. Rycerzem naturalnie nie mógł zostać każdy ponieważ trzeba było mieć ku temu specjalne predyspozycje. Rycerzem można powiedzieć trzeba było się urodzić ponieważ z góry każdy mail narzucone jakieś rolę. Tylko osoba wywodząca się ze znakomitego rodu mogła być rycerzem ponieważ stać było ją na zbroje i pazia czyli pomocnika. Każdy rycerz przed pasowaniem musi przejść odpowiednią szkole i wcale nie było to takie proste szkolenie trwało nawet kilka lat w jego w skład wchodziła nauka fechtunku oraz sztuki walki. Dopiero po zaliczonym egzaminie pasowano na rycerza. Rycerz musiał tez odpowiedni się zachowywać czyli zawsze mieć na względzie dobro króla i walczyć o niego. Rycerz nie maił własnego życia ponieważ zawsze był na rozkazy króla. Walczył o jego ziemie i bronił dostępu do jego komnat. Rycerza można było poznać przede wszystkim po stroju ponieważ zawsze chodził w zbroi i z mieczem wynikało to z jego powołania do walki i obrony kraju musiała być zawsze przygotowany