Magellan wychował się na dworze królewskim w Lizbonie. Ruszył w morze jako młody chłopak, żeglował i walczył w służbie portugalskiej ekspedycji, wysłanej do Indii i Afryki. Brał też udział w próbie zdobycia panowania nad Morzem Arabskim. Z podróży tych Ferdynand wrócił jako kapitan. Gdy został ranny zrezygnował ze służby pod berłem portugalskim. Zaś we wrześniu 1519 roku ruszył w rejs pięcioma statkami. Po przekroczeniu Atlantyku flota ruszyła na południe, wzdłuż niezbadanych lądów Ameryki. Straciwszy w wyniku buntu załogi jeden statek, wpłynął do przesmyku zwanego obecnie Cieśniną Magellana. Po przebyciu ponad 300 mil morskich, wypłynęli na otwarte morze. W końcu po dziewięćdziesięciu dziewięciu dniach rejsu, dotarli do pierwszego lądu, wyspy Guam. Magellan był pierwszym Europejczykiem, który dotarł do archipelagu a także pierwszym, który przepłynął nie tylko Pacyfik, lecz również ziemie dookoła. Podczas pobytu na Filipinach zaangażował się w lokalny konflikt. Stanął po stronie władcy i zginął ugodzony zatrutą strzałą. Tylko jeden ze statków Magellana zakończył podroż szczęśliwie. "Victoria" przybyła do Sewilli z osiemnastoma Europejczykami i czteroma Indianami.
Herman Cortes urodził się w hiszpańskiej prowincji. Studiował prawo, lecz porzucił je by pójść śladem wielu innych, żądnych przygód Hiszpanów. Ruszył szukać szczęścia w Nowym Świecie. Gdy popłynął na Hispaniolę miał tylko dziewiętnaście lat. Tam przyznano mu ziemię, indiańskich niewolników i stanowisko notariusza. W 1511 roku wziął udział w podboju Kuby. Natomiast w 1519 z flotą jedenastu okrętów ruszył do świeżo odkrytego Meksyku. Tamtejsi Indianie byli przerażeni widokiem białych ludzi i ich statków. Mimo strachu tubylców ekspedycja została przyjęta przyjaźnie. Z Tabasco ruszyli dalej na północ. Cortes zdając sobie sprawę z możliwości wycofania się załogi, odciął im i sobie drogę powrotu. Ludzie mieli tylko dwa wybory: iść za przywódcą lub umrzeć. W niedługim czasie udało im się podbić plemiona Azteków a władcę wziąć jako zakładnika. Nocą 1 lipca 1520 roku Hiszpanie zostali zmuszeni do odwrotu z miasta. Wydarzenie to przeszło do historii jako "Noc smutków". Cortes po kilku miesiącach wróciłby na nowo rozpocząć oblężenie miasta. Na gruzach stolicy azteckiego państwa zbudowano Mexico City. Cortes miał w nim absolutną władzę. Uznając jego zasługi powierzono mu funkcję gubernatora i kapitana generalnego Nowej Hiszpanii.
Robert Peary urodził się w Pensylwanii. Wcześnie stracił ojca i wychowywała go matka. W wieku dwudziestu czterech lat zatrudnił się jako mierniczy w US Navy. Nawy tamtym czasie zainspirowany książką o Arktyce, wpadł na pomysł by zorganizować wyprawę polarną. W 1886 roku wyruszył w pierwszą ekspedycję na Grenlandię. Mimo, że ta próba zakończyła się klęską, ogarnęła go niemal obsesja związana z Arktyką. Postanowił zostać pierwszym człowiekiem, któremu uda się zdobyć biegun północny. Kiedy w trakcie drugiej wyprawy złamał nogę, odmówił powrotu, lecz nalegał by ciągnięto go po lodzie na kocu. Ekspedycja dotarła do północnego wybrzeża Grenlandii i udowodniła, że jest ona wyspą. W latach 1887 - 1906 Peary zorganizował jeszcze kilka wypraw. Ogólnie w rejonach Arktyki spędził dziewięć lat. W 1907 roku wydał wspomnienia "Najbliżej bieguna". Ostatnia odprawa Roberta to stu piećdziesięcio kilometrowa podróż saniami do przylądka Columbia. Po czterech dniach dotarli do położonego najbliżej na północ punktu na naszej planecie. Peary jako pierwszy osiągnął 90 stopni szerokości północnej.