Filozofia średniowiecza
Na filozofię średniowiecza bardzo duży wpływ mieli święty Augustyn i święty Tomasz z Akwinu.Według augustynizmu człowiek jest rozmieszczony na drabinie bytu między aniołami, a zwierzętami. Z tego wynika rozdarcie pomiędzy dobrem i złem. Święty Augustyn twierdzi, że do osiągnięcia harmonii potrzebna jest refleksja nad samym sobą i łaska Boża. Filozofia ta zakłada, że myślenie i istnienie jest niezbędne do osiągnięcia wiedzy. Zmysły zawodzą, natomiast dzięki wierze możemy poznać prawdę. Bóg jest panem całego stworzenia.Natomiast święty Tomasz na drabinie bytu rozróżnia stworzenia duchowe-anioły, materialne-zwierzęta oraz duchowo materialne-ludzie. Ciało i dusza są naturalnie zjednoczone w człowieku, dla którego bardzo istotne są cnoty, chroniące przed grzechami. Tomizm zakłada, że istnienie Boga można potwierdzić rozumowo, ponieważ to On stworzył cały świat.Scholastyka próbowała połączyć wiarę z logiką po przez racjonalne rozumowanie, omawianie ksiąg religijnych i wyciąganie z nich wniosków. Ten kierunek filozoficzny przyczynił się do powstania uniwersytetów, które zastąpiły szkoły klasztorne. W XIV wieku zaczęto negatywnie postrzegać scholastykę. Głównym tego powodem był przerost formy nad treścią nauczania. Renesans zrezygnował całkowicie z tej myśli, nazywając ją pseudonauką.
Król Król był władcą danego królestwa, pełnił on w średniowieczu bardzo ważna funkcję, ponieważ sprawował władze sądowniczą wykonawczą, czyli tylko on o wszystkim decydował. Naturalnie w swoich poczynaniach mógł się wspierać pomocą nadwornych doradców, ale zazwyczaj decyzje podejmował sam. Jego główną siedzibą zawsze był zamek, ponieważ było to miejsce najbardziej bezpieczne ze wszystkich, nic tutaj królowi nie groziło, ponieważ strzegli go strażnicy poza tym zamki były bardzo solidnymi konstrukcjami. Królem naturalnie nie mógł w tamtych czasach zostać byle, kto ponieważ musiał to być członek rodziny królewskiej albo też osoba, która ziemię wywalczyła sobie zbrojnie. Bardzo często królem ogłaszał się zwykły człowiek rycerz, który poprowadził swoich kolegów do zwycięstwa. Be względu na to, w jaki sposób król dostał władze musiał pilnować, aby jego naród był z niego zadowolony, ponieważ w przeciwnym razie dochodziło do buntów i publicznych demonstracji, dlatego tez władanie państwem nie było żadną sielanką.