Dzieje się tak dlatego, że podczas ostatniej epoki lodowcowej Amerykę północną pokrywał lód. Można było przedostać się z Syberii na Alaskę, ale droga do na południe była zablokowana. 13,5 tyś. lat temu w lodowej zaporze utworzył się korytarz i ludzie mogli ruszyć na południe. Jeśli w obu Amerykach ludzie żyli zanim ta podróż stała się możliwa, to przyjęta wersja zaczyna sypać się jak układanka. Jeżeli uda się udowodnić, że w Meksyku żyli ludzie 40 tyś. lat temu, to powstaje pytanie: skąd się wzięli? Jeśli żyli tam wcześniej, musieli znaleźć inną drogę niż zlodowaciała Alaska. Droga mogła być woda. Co prawda nie znaleziono lodzi sprzed kilkunastu tysięcy lat, ale nie oznacza to, że ich nie było. Mogły to być lodzie z sitowia, które buduje się do dziś. Jest ono puste w środku, więc unosi się na wodzie, a budowa nie wymaga żadnych skomplikowanych narzędzi. Podróż przez Pacyfik byłaby znacznie trudniejsza i trwałaby tygodnie. Dodatkowo potrzeba by wiele szczęścia, umiejętności utrzymania równowagi i umiejętności nawigacji. Istnieje możliwość przepływu za pomocą brunatnic, a pas alg ciągnie się wzdłuż brzegów Azji i Ameryki, łącząc oba kontynenty
Plemiona na ziemiach polskich Zanim na obecnych terenach Polski udało się stworzyć państwo były to tereny zamieszkiwane przez różne plemiona. Kraj pokrywały gęste puszcze, a poszczególne plemiona żyły zgodnie z prawami przyrody, całkowicie od niej uzależnione. Do największych skupisk zamieszkiwanych przez naszych przodków, a znanych, jako plemię należeli Wiślanie i Polanie. Wiślanie zajmowali tereny nad górnym biegiem Wisły, a Polanie mieli swoją siedzibę nad Wartą i Notecią. Te dwa plemiona uważane są za największe zaliczane do plemion słowiańskich. Oprócz nich ziemie polskie zamieszkiwały ludy plemion śląskich: Ślężanie, Dziadoszanie, Opolanie, Golęszyce. Dzieje naszych przodków. .
To porównanie okazało się strzałem w dziesiątkę. Ten bogaty ekosystem nie tylko tworzy drogę od Azji do Ameryki, ale zapewnia też ciągły dostęp do pożywienia. By odpocząć, wystarczyło przywiązać tratwę do liści. Brunatnice zapewniały też ochronę przed wysokimi falami. Wygląda na to, że nasi przodkowie posiadali umiejętności i odwagę, by stawić czoła oceanom. Pierwsi mieszkańcy Ameryki byli kimś znacznie więcej niż wędrownymi myśliwymi. Posiadali sporą wiedzę techniczną i motywację, zatem mogli dotrzeć do Ameryk tysiące lat wcześniej, niż dotychczas sądzono. Mimo tak dużej wiedzy na temat przodków, nadal nie wiadomo skąd mogli przybyć nowi zasiedleńcy. Dotąd sądzono, że byli to ludzie jednego plemienia, którzy dotarli z Syberii. Jednak, jeżeli potrafili przepływać oceany, mogli przybyć z każdej strony. Próbuje się porównać pierwowzory pradawnej włóczni. Przy odnalezieniu podobieństw, będzie możliwe odnalezienie pochodzenia i ewolucji tego narzędzia. Poszukiwania na Alasce i Syberii niczego nie przyniosły. Grot, który dal się porównać pochodził sprzed 18 tyś. lat, a jego mieszkańcy żyli w Europie Zachodniej.
Rozbicie dzielnicowe Większość młodych państw feudalnych przeżywa etap rozwoju, jakim jest rozdrobnienie feudalne. Tak też się stało w Polsce. W tysiąc sto trzydziestym ósmym roku Bolesław Krzywousty dokonał podziału ziem polskich pomiędzy swoje dzieci. Śmierć Krzywoustego i wejście w życie jego testamentu doprowadziły do podziału Polski na mniejsze dzielnice. Seniorem pełniącym władzę zwierzchnią w państwie został Władysław III Wygnaniec. Rozbicie znacznie osłabiło militarnie Polskę. Rozpoczął się napór wojsk niemieckich i czeskich na zachodnie ziemie Polski. Mimo ekspansji sąsiadów okres rozbicia był czasem rozwoju rolnictwa, wprowadzono system trójpolówki. Rozpoczęło się lokowanie miast na prawie niemieckim. Dzieje naszych przodków. .