Chociaż wielu z nas z pewnością uważa, że mity greckie należą do zamierzchłych czasów, często nawet nie zdajemy sobie sprawy, jak wiele miejsca zajmują w naszym codziennym życiu, a zwłaszcza języku. Omawiając na języku polskim dramat Mickiewicza, jakim są "Dziady" z pewnością każdy choć raz usłyszał określenie "postawa prometejska". Nie sposób również nie wiedzieć, iż zwrot "pięta Achillesowa" odnosi się do najsłabszego punktu danej osoby. Czyż to raz słyszeliśmy z czyichś ust, że matematyka czy chemia jest czyjąś piętą Achillesową? I choć dziś już nie wiele osób do końca wie, kim Achilles był, powiedzenie jest wciąż żywe. Bardzo często możemy usłyszeć również, iż telewizja stała się jedenastą muzą. Wiele znanych nam słów ma związek z nazewnictwem w mitologii greckiej. Chociażby nieco archaiczne już słowo "amory", używane dziś raczej żartobliwie, wzięło swój początek od bożka Amora. Z kolei słowo "gracja" kojarzące się wszystkim z wdziękiem wywodzi się od imienia bogini wdzięku właśnie. Mity greckie posługują się personifikacją, czy uosobieniem. Zabieg taki polega na nadawaniu cech ludzkich istotom pozaziemskim, zwierzętom, roślinom czy przedmiotom. Bogowie greccy wyglądają jak ludzie, oczywiście nie jak zwykli ludzie, lecz jak idealni ludzie. Bogowie greccy także zachowują się jak ludzie, z tą różnicą, że posiadają większą od nich moc. W wielu mitach greckich możemy spotkać kłócących się ze sobą, walczących o władzę, kochających się i zdradzających bogów. Są to typowo ludzkie zachowania, które przeniesione zostały za pomocą personifikacji na istoty nie z tej ziemi. Bogowie greccy przypominają władców i królów.
O tym, jak wielkie znaczenie w historii literatury miała opowieść o Syzyfie świadczy między innymi fakt, iż nawiązania do tego mitu czyniono w wielu epokach literackich. Znany jest on większość uczniów. Kiedy w ubiegłym roku na egzaminie gimnazjalnym pojawił się temat, w którym należało scharakteryzować bohatera utworu Stefana Żeromskiego pod tytułem "Syzyfowe prace" znalazło się kilku uczniów, którzy zamiast opisać Marcina Borewicza czy Andrzeja Radka zabrali się za popularnego Syzyfa. Cóż, faktem jest, iż łatwiej zapamiętać bohatera, którego historię można streścić w kilku zdaniach. Najprościej rzecz ujmując Syzyf był bowiem ulubieńcem bogów. Co to oznaczało? Głównie wiązało się to z tym, iż bohater często gościł na Olimpie. Mogłoby się zatem wydawać, iż niczego mu nie brakuje, bo w końcu przecież obcował z samymi bogami. Jednak pewnego dnia na wydanej przez siebie uczcie nieopatrznie wyjawił zwykłym śmiertelnikom kilka boskich tajemnic. Skończyło się na tym, iż został srogo ukarany. I to właśnie z tej kary najbardziej słynie. Mitologia grecka to zbiór podań i legend wywodzących się ze starożytnej Grecji. Mity te są starsze niż niejedna współczesna religia. Dlatego w mitach greckich można zauważyć pewne analogie do dzisiejszych wierzeń. Mity w Grecji wiążą się z różnymi świętami, np. ze świętem ku czci boga winnej latorośli Dionizosa, na część bogini płodności itd. Mitologia grecka została przejęta później przez Imperium Rzymskie, stąd niemal każdy bóg czy bogini grecka ma swojego odpowiednika w mitologii rzymskiej. Mitologia grecka liczy sobie mnóstwo podań i legend, opisuje różne zjawiska i dotyka różnych problemów związanych z życiem człowieka.