Próbując prowadzić politykę równowagi między ZSRR a III Rzeszą, rząd Polski coraz wyraźniej kierował się w stronę Niemców. Spowodowane to było zastojem w kontaktach z Anglią i Francją. Hitler natomiast wykorzystał tę sytuację i wspomniał, że chętnie odłożyłby kwestie sporne, takie jak Gdańsk czy ziemie Prus Wschodnich. Wschodnich zamian za to Polska miał się przyłączyć do paktu antykominternowskiego. Polska zagroziła w tym czasie Litwie zbrojną ingerencją, jeśli nie nawiąże stosunków dyplomatycznych. Polskie ultimatum wywołało sprzeciw Francji i ZSRR. Rząd II Rzeczpospolitej oskarżono o stosowanie metod typowych dla państw faszystowskich. Władze litewskie ugięły się jednak i dostosowały do żądań. Niedługo potem Polska znów zastosowała ultimatum. Tym razem żądania dotyczyły terenów Zaolzia. Pod wpływem dwóch większych, gotowych do interwencji krajów Czechosłowacja uznała roszczenia. Wojska polskie wkroczyły na obszar Śląska Zaolziańskiego. Konsekwencją tych wydarzeń było ostateczne przekreślenie dotychczasowego przymierza Polski z krajami ościennymi. Polityka zagraniczna przed 1939 rokiem była bardzo trudna, gdyż ogromny wpływ na nią miało to, co działo się wewnątrz Państwa. Społeczeństwo polskie musiało ciężko pracować na to, aby zespolić powrotem ziemie, które przez ponad sto lat były rozdzielone i należały do trzech różnych zaborów. Dodatkowo ludność zamieszkująca te tereny była bardzo zróżnicowana narodowościowo. W niektórych częściach kraju to Polacy stanowili mniejszość. Dlatego wszelkie kontakty z innymi państwami, w szczególności z tymi, które sąsiadowały z Polską były napięte i należało prowadzić wszelkie rozmowy bardzo delikatnie. Nie wpływało to dobrze na umacnianie pozycji naszego kraju na arenie międzynarodowej.
Etapem polityki zagranicznej Polski, było poprawienie stosunków z Anglią i Francją. Misję tę wziął na siebie marszałek Polski Edward Rydz - Śmigły. Złożył on wizytę dyplomatyczną w Paryżu oraz wziął udział w manewrach wojskowych. Efektem tych zabiegów było zawarcie traktatu w Rambouillet. Oba państwa zobowiązały się do konsultowania w kwestiach obronnych i współpracy w wypadku posunięć wobec III Rzeszy. Ponadto marszałek wynegocjował od Francuzów pożyczkę na uzbrojenie armii polskiej. Prawda była taka, że Francuzi znaleźli wreszcie sposób na upłynnienie zapasów przestarzałego sprzętu i broni. Po zawarciu umowy, nastąpiła próba poprawy stosunków z Anglią. Dlatego pod koniec 1936 roku Beck pojechał do Londynu. Podczas spotkania z Churchillem, przedstawił swoje zastrzeżenia związane z niebezpieczeństwem grożącym ze strony Niemiec. Rozmówca przedstawiciela Polski, zobowiązał się do sprzeciwiania planom III Rzeszy, wobec środkowej i wschodniej Europy. Jeszcze w 1936 roku, marszałek Rydz - Śmigły, polecił Sztabowi Generalnemu Wojska Polskiego przygotowania planu wojny z Niemcami. Po odzyskaniu niepodległości Polska pozostawała w stanie wojny z Rosją bolszewicką aż do 1921 roku, kiedy to podpisany został traktat ryski. Dzięki niemu Polska uzyskała wschodnie tereny dawnej Rzeczypospolitej, które ciągnęły się od Wilna po Lwów. Polityka zagraniczna przed 1939 rokiem to nie tylko konflikt z Rosją ale również zatarcia z Czechosłowacją o Śląsk Cieszyński a także Litwą o okręg wileński. Z Niemcami natomiast były spory o ziemie na zachodzie, w szczególności o Śląsk, oraz o Wolne Miasto Gdańsk. II RP była skłócona z prawie wszystkimi sąsiadami, oprócz Łotwy i Rumunii. Dodatkowym problemem, który potęgował niektóre konflikty, było duże zróżnicowanie narodowościowe na ziemiach polskich.