Dnia 28 listopada 1912 r. we Vlorze, na zebraniu przedstawicieli różnych okręgów krajowych i zagranicznych ośrodków emigraji albańskiej ogłoszono niepodległość Albanii. Po upływie tygodnia utworzono rząd tymczasowy z Ismailem Kemalem na czele. Mocarstwa, biorąc pod uwagę niezłomną wolę narodu albańskiego, wyraziły zgodę na istnienie tego państwa. Jednakże, licząc się z roszczeniami Austro-Węgier, które usiłowały rozszerzyć swoje wpływy na bałkańskim wybrzeżu Adriatyku, z drugiej zaś strony z żądaniem Serbii, domagając się dostępu do tego morza, postanowiły utworzyć autonomiczną Albanię pod zwierzchnictwem sułtana i pod kontrolą mocartsw europejskich. Szkodrę przyznano Albanii. Czarnogóra, której wojska oblegały to miasto, odmówiła przekazania go Albanii. Za Czarnogórą opowiedziała się Rosja, przeciw nim wystąpiły Austro-Węgry, które z kolei uzyskały poparcie Niemiec, podczas gdy Anglia popierała Rosję. W ten sposób kwestia albańska, w szczególności sprawa Szkodry, przeobraziła się w wielki konflikt międzynarodowy i groziła poważnymi komplikacjami. Czarnogóra w końcu ustąpiła i wycofała swoje wojska spod Szkodry.
W następstwie walki narodu albańskiego z jarzmem tureckim i w następstwie wojny krajów bałkańskich z Turcją, Albania odzyskała własną państwowość. W rzeczywistości jednak nie zdobyła wówczas pełnej niezależności. Obce mocarstwa, osadziwszy na albańskim tronie księcia niemieckiego Wilhelma zu Wied, mieszały się dalej w jej sprawy. W toku rokowań pokojowych ujawniły się głębokie sprzeczności interesów również i w innych sprawach. Bułgaria zażądała znacznego rozszerzenia granic w kierunku Tracji wschodniej. Grecja, która już zajęła Saloniki domagała się przekazania jej Wysp Egejskich, pretendowała też do południowej części Albanii. Serbia przyłączyła do swych posiadłosci całą Macedonię, w tym także "strefę sporną" oraz część przeznaczoną przedtem dla Bułgarii, i nie zamierzała niczego odstępować. Bułgaria nie chciała pogodzić się ani z nabytakmi serbskimi, ani z przyłączeniem Salonik do Grecji. Sytuacja skomplikowała się w związku z zamachem stanu, którego dokonała w Turcji w styczniu 1913 r. wojowniczo nastawiona grupa młodoturków i który pociągnął za sobą wznowienie działań wojennych między Turcją, a Bułgarią.
Kocioł bałkański jest określeniem które możemy spotykać bardzo często w aspekcie i w porównaniu z innymi konfliktami na bliskim wschodzie. Jest to nazwa procesów jakie zachodzą na bliskim wschodzie, a dokładniej to cały pakiet konfliktów, które wyniknęło od razu po traktacie londyńskim gdzie wszelkie sprawy pokojowe nie zostały do końca dogadane. Niewątpliwie trzeba napisać że cła ta konferencja londyńska w 1913 roku na której podpisano właśnie owy traktat londyński, w efekcie i na zakończenie tylko zaogniła sytuację na bliskim wschodzie. Doszło do całkowitej wojny, każdego z każdym, a do tego najbardziej w tym konflikcie zbrojnym zaczęli cierpieć cywile, którzy to byli masowo mordowani w ramach zemsty za atak na dane terytorium. Dochodziło nie raz do ludobójstwa, do unicestwienia tysięcy a nawet setek tysięcy osób, przez co graj został strasznie wyniszczony, nie tylko pod względem gospodarczym jak to była podczas każdej wojny, ale także w samych jej następstwach, gdyż nawet po wojnie, mało kto mógł wrócić do pracy, właśnie dlatego że spora ilość społeczeństw została unicestwiona i zniszczona.