Najważniejszą rolę na europejskich polach bitewnych w tym okresie spełniało ciężkozbrojne rycerstwo walczące na koniach. Ekwipunek rycerski był bardzo kosztowny. Kultura rycerska stanowiła bardzo ważny element kultury średniowiecznej. Pod koniec epoki konne rycerstwo zaczęła ustępować piechocie, także tej najemnej co można zauważyć chociażby na przykładzie długotrwałej i krwawej wojny stuletniej pomiędzy Anglią, a Francją. Ze średniowieczem każdemu z nas kojarzą się wyprawy krzyżowe europejskiego rycerstwa i nie tylko w celu odzyskania ziemi Świętej z rąk muzułmanów. Odbyło się kilka krucjat, dzięki którym udało się zająć wiele miast w tym Jerozolimę i Antiochię. Utworzono nawet Królestwo Jerozolimskie. Istotną rolę w walkach z muzułmanami odegrały zakon rycerskie takie jak Krzyżacy, Templariusze oraz Joannici. Ze średniowieczem wiążą się także wielkie sukcesy Polaków, którzy pokonali w lipcu 1410r. pod Grunwaldem potęgę zakonu krzyżackiego wspieranego przez zachodnioeuropejskie rycerstwo.
W epoce nowożytnej coraz większe znaczenie na polach bitew zdobywała broń palna i artyleria, która początkowo mało skuteczna stawała się podstawowym wyposażeniem żołnierzy. XVI i XVII wiek przyniósł wiele konfliktów na tle religijnym, głównie w Niemczech. Między innymi na terenach tego kraju nie będącego ówcześnie jednolitym organizmem państwowym doszło do wojny trzydziestoletniej, w której uczestniczyło wiele europejskich państw. Wcześniej, w XV wieku doszło do krwawych wojen włoskich pomiędzy Francją i Austrią. W wieku XVII w wiele konfliktów zbrojnych uwikłana była Rzeczpospolita obojga narodów. Polska prowadziła liczne wojny z Rosją, Szwecją oraz Turcją. Doszło także do powstania kozackiego na Ukrainie, któremu przewodził Chmielnicki. Zwieńczeniem epoki nowożytnej były wojny rewolucyjnej Francji, która w trakcie jej trwania stała się Cesarstwem z Napoleonem Bonaparte na czele. Prowadził on wiele zwycięskich kampanii. Ostatecznie jednak poniósł klęskę i został zmuszony do abdykacji. Wynikanie długoletnich konfliktów było dość trwałe do początków XX wieku ustalenie nowego ładu w Europie.
Dwudziesty wiek doświadczył ludzkość dwiema wojnami światowymi. Były to pierwsze tego typu konflikty zbrojne w historii, mianowicie wojny totalne. Zaangażowane w nie były praktycznie całe społeczeństwa zdecydowanej większości państw świata. Pierwsza wojna światowa miała miejsce w latach 1914-1918. Był to konflikt pomiędzy trójprzymierzem, a trójporozumieniem. W skład trójprzymierza wchodziły przede wszystkim Niemcy oraz Austro-Węgry. Głównymi państwami trójporozumienia były Rosja, Wielka Brytania oraz Francja. Wojna miała trwać kilka miesięcy, a przerodziła się w czteroletni konflikt, w którym zginęły miliony ludzi. Miała ona charakter pozycyjny. Druga wojna światowa toczyła się w latach 1939-1945. Zmagania prowadziły ze sobą Oś oraz alianci. Do Osi należały Niemcy, Włochy, Japonia oraz ich państwa sojusznicze. Do aliantów należały przede wszystkim Francja, Wielka Brytania, a później Stany Zjednoczone Ameryki Północnej oraz Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. Tej wojnie obok działań zbrojnych towarzyszyły liczne zbrodnie wojenne.