Rzeźby partenońskie
Rzeźby te są efektem ciężkiej i żmudnej pracy ogromnie utalentowanych artystów. Rzeźby, które zostały na Partenonie przez lata były niszczone przez bombardowania, złodziei i siły natury. Tak niewiele zostało rzeźb ze wschodniego i zachodniego frontonu. Fronton to trójkątna przestrzeń na każdym końcu budynku. Poziomy gzyms, tworzący dolną granicę trójkąta, w wypadku Partenonu jest także swoistą półką, na której stoją rzeźbione figury, okalające cała budowlę. Niestety, ale i one nie zachowały się do dziś w całości. Gdyby nie prace XVII-owiecznego malarza, który odwiedził Ateny w 1674 r., nie wiedzielibyśmy, co przestawiały. W tamtym czasie Partenon był meczetem i wiele rzeźb zachowało się. Malarz ten sporządził niezwykle szczegółowe rysunki. W centrum jego wersji zachodniego frontonu widać walkę mężczyzny z kobietą. Wiadomo, że rzeźba ta przedstawia walkę mitologicznych bogów: Ateny i Posejdona. Walczą oni o prawo do sprawowania pieczy nad miastem. Wschodni fronton przedstawiał inną scenę z życia Ateny, tym razem jej narodziny. Legenda głosi, że w pełni zbroi wyskoczyła z głowy Zeusa. Fryz partenoński jest niezwykłym osiągnięciem techniki. Ma prawie metr wysokości i 160 m długości. Okala cały budynek. Rzędy milczących postaci tworzą najdłuższą płaskorzeźbę w kontynentalnej Grecji. Mimo to, żaden starożytny pisarz nie wspomina o niej. Najciekawsze jest jednak to, dlaczego została umieszczona w tak niedostępnym miejscu. Umieszczenie fryzu na wewnętrznej ścianie Partenonu może sugerować, że prawdopodobnie miał cieszyć wzrok nie ludzi, lecz Ateny lub innych bogów. Trudno dziś powiedzieć, jak fryz wyglądał dwa i pół tysiąca lat temu. Obecnie widać jedynie białe postaci na białym tle. Można jednak przypuszczać, że wtedy wyglądał inaczej, gdyż na budynku można jeszcze znaleźć ślady po farbie. Na fryzie jednak ich nie ma. Inne fryzy z tego okresu wskazują, że i on mógł kiedyś mienić się kolorami. Tło miałoby być niebieskie, a postaci pomalowane w jaskrawe kolory. Poza farbą były też elementy metalowe. Nigdy przedtem żadna świątynia nie mogła się pochwalić tak skomplikowanymi zdobieniami. Mimo, że zewnętrzne rzeźby zostały ukończone w 432 r. p.n.e., to starożytne przekazy mówią, że najważniejszy posąg znajdował się wewnątrz świątyni. Mógł on wpłynąć na wygląd całego Partenonu. Nie zachowały się jednak nawet fragmenty tej rzeźby. W narodowym muzeum archeologicznym w Atenach można zobaczyć, jak najprawdopodobniej wyglądała owa tajemnicza rzeźba. Jest to metrowej wysokości, marmurowy posąg Ateny, który znaleziono w XIX w Grecji. Pochodzi z II lub III w. n.e. Posąg był odbiciem chwały Aten i historii zwycięstw nad wrogami miasta. Starożytne źródła podają, że taki posąg stał w środku Partenonu. Był tak imponujący, że nawet setki lat po jego powstaniu, pojawiały się jego mniejsze kopie. To właśnie od tego posągu, znanego, jako Atena Partenos (Atena dziewica), wzięła się nazwa Partenon. Szerokość Partenonu była imponująca jak na tamte czasy. Była uzależniona od rzeźby, jaką Fidiasz zamierzał umieścić wewnątrz. Aby posąg miał odpowiednie tło, ...


Lista plików serwisu