Ufamy tylko rozumowi
Oświecenie zmieniło myślenie wielu ludzi, intelektualistów i artystów. Po wiekach zaufania w religię i wszystko, co niewyjaśnione, tajemnicze i metafizyczne, zaczęła się era rozumu. I chociaż trwało to krótko, to i tak odcisnęło wielkie piętno, nie tylko w sztuce, ale także w całym światopoglądzie epoki. Prawdziwi ludzie oświecenia odrzucili religię. Powstały grupy deistów, a nawet ateistów. Zaczęto ufać bardziej rozumowi niż Kościołowi i głoszonym przez niego dogmatom. Dlatego też odwracano się od religii, ale wielbiono Boga jako Stwórcę rozumnego. Właściwie panował kult rozumu, a odzwierciedlenie tego światopoglądu można było znaleźć oczywiście w literaturze. Wielbiono także spokój i harmonię, a to wiązano z wsią. Powstawały poematy pasterskie. Przyroda była typowo polska, jakieś brzozy i jawory, zwierzęta hodowlane, głównie owce, chłopak, pasterz grał na fujarce, a pastereczka była piękna i niewinna, zazwyczaj miała jasne włosy, pogoda była oczywiście piękna i harmonijna. Liryka to rodzaj literacki, który w czasach dawnych podlegał szeregowi ściśle określonych reguł poetyckich. Wiersz w zależności od charakteru musiał mieć odpowiednie rymy, musiał mieć rytm, musiał posiadać pewną liczbę zwrotek, zestrojów akcentowych. Obecnie żaden poeta nie musi się już do klasycznych reguł stosować. Nowe wiersze to częstokroć utwory bez rymów, bez znaków interpunkcyjnych, bez specjalnego układu sylab akcentowanych. Pisze się wiersze, które nie muszą już spełniać wymagań klasycznej stosowności, wiersze nie muszą bowiem być pisane określonym stylem ze względu na ich tematykę i charakter. Hebrajscy pisarze często pisali również w języku jidysz. Jednym z najważniejszych dzieł w epoce oświecania w Izraelu była "Miłość Syjonu". Spory zbiór tekstów hebrajskich zebrano dzięki akcji przez Internet. Ich publikacja nie ma ograniczeń w postaci praw autorskich. Na pewno warto ją przeczytać. Jakoś od tych czasów tak się przyjęło, że jesteśmy narodem cierpiącym i łatwiej nam narzekać niż coś zrobić. Literatura ciągle się zmienia, zmieniają się tendencje, prądy, fale i mody. Zmienia się poezja, zmienia się dramat i proza. Nowe tendencje można obserwować niemal naocznie, co roku przecież mamy do czynienia z nowym podejściem do tematu literatury. Zmiany w literaturze wynikają z wielu czynników. Przede wszystkim zmieniają się realia, w których żyjemy, zmienia się zatem również sposób opisywania rzeczywistości. Poza tym pewne schematy, konstrukcje, konwencje literackie po prostu się zużywają, nic przecież, jak wiemy, nie trwa wiecznie. Nie inaczej jest z literaturą, gdzie pewne tematy i konwencje się wyczerpują. ...


Lista plików serwisu