W początkach V w. rozległa sieć kontaktów handlowych w połączeniu z istnieniem wspólnej tradycji greckiej dały początek Helladzie, odrębnemu państwu w basenie Morza Egejskiego, znanego później, jako Grecja. W ciągu kolejnych wieków zasłynie ona, jako kraj wyjątkowy i jedyny w swoim rodzaju. Są tacy, którzy nazywają ten okres "złotym wiekiem cywilizacji". Początkowo, nadzwyczajny rozwój dotyczył jedynie dziedziny sztuki wojennej, jednak to wspaniałe osiągnięcia militarne pozwolą Grecji zdobyć hegemonię kulturalną nad całym ówczesnym światem antycznym. Nieczęsto Grecy stawali razem do walki, gdyż starożytna Grecja była zlepkiem różnych państw-miast, lecz w obliczu wielkiego zagrożenia, państwa musiały się jednoczyć, by przetrwać. Takim zagrożeniem dla Greków była Persja za czasów Dariusza I Wielkiego. Pod jego panowaniem pozostawało wiele miast greckich z zachodniego wybrzeża Azji Mniejszej. Co jakiś czas miasta te buntowały się przeciw obcym wpływom. Dariusz I Wielki miał już dość ciągłych buntów i niechęci.
Mając na uwadze fakt, że kobiety również były pozbawione prawa do głosu, wielu podważa demokratyczny charakter ustroju Grecji. Należy jednak pamiętać, że ówczesne kobiety miały inne, ważne zadania do wypełnienia. Podstawowym było rodzenie i chowanie potomstwa. Prawdopodobnie tylko jeden na 10 mieszkańców polis posiadał prawa obywatelskie. W społeczeństwie ateńskim, obowiązki obywatelskie szły w parze z prawami, zwłaszcza w przypadku służby wojskowej, do której zobowiązani byli pełnoprawni obywatele jak i metojkowie. Obywatele walczyli w szeregach kawalerii lub piechoty, a metojkowie, jako wioślarze floty ateńskiej. Taki podział w sprawowaniu służby wojskowej był zjawiskiem powszechnym w całym świecie antycznym. Osoby o niższym statusie społecznym, posiadali trudniejsze i znacznie mniej wdzięczne zadania do wykonania. Trudno przypuszczać, by ich życie było warte tyle samo, co pełnoprawnego obywatel polis. Takie były ówczesne hierarchie społeczne, które częściowo, w niektórych regionach przetrwały do dzisiaj.
Urodzony był w królestwie Macedonii, Arystoteles rozpoczął naukę w Atenach mając 17 lat. Prace Arystotelesa, tak jak dzieła jego nauczyciela poruszają szeroką gamę tematów. Przeprowadzona przez niego klasyfikacja zwierząt uważana jest przez wielu za podwaliny nowej nauki - biologii. Jednak to jego dokonania w dziedzinie filozofii cieszą się największym uznaniem. Istnieje jeszcze jeden interesujący aspekty życia Arystotelesa: w wieku 41 lat filozof powrócił do ojczystej Macedonii, by objąć stanowisko osobistego nauczyciela syna ówczesnego króla. Chłopiec ten wkrótce uzyska miano legendarnej postaci i zmieni bieg historii starożytnego świata. Chłopcem tym był Aleksander Wielki. Macedonia nie należała wówczas do Grecji. Było to feudalne królestwo, które Grecy traktowali jak kraj barbarzyński, jednak królewska dynastia Macedonii wywodziła się z Grecji, a panowanie Filipa II, ugruntuje jedynie dominującą pozycję Macedonii w świecie greckim. Był on jednym z najwybitniejszych władców macedońskich.