Dział pisarstwa poświęcony świętym miał za zadanie pokazanie odpowiedniego wzoru do naśladowania.Podstawowym gatunkiem były żywoty świętych, które składały się z trzech części. Pierwszym elementem był prolog, który opisywał motywy stworzenia utworu i zawierał prośbę o wsparcie do Boga. Druga część opowiadała o niezwykłym życiu osoby świętej. Począwszy od narodzin, po przez życie wypełnione bólem i cierpieniem dla wiary, po śmierć pełną cierpienia. Natomiast zakończenie było opisem cudów związanych z miejscem pochówku i relikwiami świętego. Aby osiągnąć ideał świętego trzeba było żyć w ascezie, męczeństwie, organizować zakony oraz nawracać innowierców.Najsłynniejszym świętym średniowiecza był święty Aleksy- syn rzymskiego księcia. Już, jako dziecko odczuwał on głęboką wiarę i powołanie. Aby wypełnić swe przeznaczenie zostawił swoją żonę w noc poślubną, by oddać się surowej ascezie. Wielokrotnie objawiała się mu Matka Boża. Szesnaście lat żył pod schodami domu swojej rodziny, jako żebrak, a po jego śmierci miały miejsca cudowne wydarzenia.Drugim bardzo znanym świętym żyjącym w tamtych czasach był święty Wojciech. Ten biskup praski po pobycie w Rzymie i Polsce udał się do Prus, aby nawracać pogan i szerzyć chrześcijaństwo. Misje tą przypłacił życiem. Został bardzo szybko kanonizowany, a pielgrzymka do miejsca jego pochowania była główną przyczyną zjazdu gnieźnieńskiego w 1000 roku.

Fosa Fosa to miejsce otaczające zamek. Na początku zamki budowane były na wzniesieniach jednak z czasem odkryto, że są one zbyt dostępne dla najeźdźców i postanowiono opracować inną strategię wojenną, która by pozwalała na wykorzystanie zamku do obrony. Zamek był przecież jedynym miejscem, które składało się z twardego budulca i trudno było go zniszczyć. Dlatego też postanowiono wykorzystać element wody, czyli budować fosy. Fosa to nic innego jak rodzaj rzeki, który otacza zamek. Dzięki temu nikt nie pożądany nie mógł do takiego zamku się dostać i była to wspaniała taktyka wojenna. Zamki w tym celu zaczęto wznosić w pobliżu jezior i rzek tak by wykorzystać je w sposób naturalny. Woda była tutaj bardzo głęboka, dlatego też mało, kto się decydował na jej pokonanie. Poza tym zamek taki był znakomicie oddzielony do reszty terenu i aby się do niego dostać trzeba było najpierw spsocić most zwodzony a możliwe było to tylko od wewnątrz. Fosa okazała się być wspaniałym rozwiązaniem dla obrony zamku i ludności.

Tagi: zamek, świętość, obrona

Lista plików serwisu